Αναρτήθηκε από: ΚαΠα | 11/11/2010

Mortua Dolce Cano – Το blog του W. Cumbiano

Θα πρέπει να ομολογήσω ότι δεν πολυσυμπαθώ τον «Αμερικάνικο τρόπο ζωής». Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να αναγνωρίσω ότι υπάρχουν πολλοί τομείς που βγάζω το καπέλο στους Αμερικάνους. Ένα από τα πράγματα που πάντοτε με εντυπωσιάζει θετικά, είναι ο αναλυτικός και τεκμηριωμένος τρόπος που συνήθως γράφουν τα βιβλία τους. Έτσι ώστε να μη σου μένει καμιά απορία καθώς τα διαβάζεις. Ένα ακόμα, είναι η ποιότητα του δημόσιου διαλόγου, όταν αυτός αφορά σε θέματα που αναφέρονται στη γνώση και τη διάδοσή της.

Ο William Cumbiano ( http://www.cumpiano.com/ ) μαζί με τον Jonathan Natelson, έχει γράψει ένα από τα πιό γνωστά «Αμερικάνικα» βιβλία για την κατασκευή της κιθάρας (Guitar making, Tradition and Technology). Από πολλούς θεωρείται η βίβλος της κιθαροκατασκευής. Εκτός από το βιβλίο αυτό, ο Cumbiano γράφει κατά καιρούς σε διάφορα φόρουμ, καθώς και στα δικά του site. Οι απόψεις του είναι πάντοτε ενδιαφέρουσες.

Πριν από λίγο καιρό ανακάλυψα ότι εκτός από τα παραπάνω, διατηρεί και ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον blog και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Ο τίτλος του είναι «Mortua Dolce Cano» (http://dolcecano.blogspot.com/) και απ’ όσο γνωρίζω προέρχεται από παλαιά επιγραφή σε λαούτο της Ελισσαβετιανής εποχής (μεταφράζω πρόχειρα από την αγγλική μετάφραση)

Viva fui in silvis  (Ήμουν ζωντανό στο δάσος)
Sum dura Occisa (Κόπηκα από ένα άσπλαχνο τσεκούρι)
Securi dum vixi tacui (Στη ζωή ήμουν σιωπηλό)
Mortua dolce cano (Στο θάνατο τραγουδάω γλυκά)

Το μεγάλο ενδιαφέρον αυτού του blog είναι ότι ο Cumbiano εκφράζεται «ανατρεπτικά» σε σχέση με παγιωμένες απόψεις  που υποστηρίζονται από πολλούς άλλους καταξιωμένους οργανοποιούς. Για παράδειγμα, μια από αυτές είναι η τεχνική του tap tuning. Δηλαδή η διαδικασία της διαμόρφωσης των ενισχύσεων του καπακιού (καμάρωμα), έχοντας σαν αναφορά το τι ακούει ο οργανοποιός κτυπώντας το καπάκι, ενώ σταδιακά αφαιρεί μάζα ξύλου από κάποια σημεία των καμαριών. Ο στόχος αυτής της διαδικασίας είναι να οδηγηθεί η κατασκευή προς συγκεκριμένο ακουστικό αποτέλεσμα. Ο Cumbiano θεωρεί ότι αυτή η μέθοδος είναι μια ψευαίσθηση και υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να προβλεφθεί το τελικό ακουστικό αποτέλεσμα στο ολοκληρωμένο όργανο, με αυτή τη μέθοδο.

Ένας άλλος μύθος κατά τον Cumbiano είναι η προβλεπόμενη επίδραση από την χρησιμοποίηση συγκεκριμένων ειδών ξύλων, στο τελικό ακουστικό αποτέλεσμα (π.χ. η άποψη ότι το adirondack είναι καλύτερο από το sitka, ο παλίσανδρος δίνει λαμπερό ήχο, το μαόνι πιό γλυκό κτλ). Ο Cumbiano υποστηρίζει ότι οι παράγοντες που επιδρούν στον ήχο του ολοκληρωμένου οργάνου είναι πάρα πολλοί και μάλιστα σε πολλούς από αυτούς ο οργανοποιός δεν έχει κανένα έλεγχο ή η υπάρχουσα γνώση δεν επαρκεί ώστε να υπάρξουν οι κατάλληλες επεμβάσεις.

Θεωρώ ότι οι σκέψεις του Cumbiano είναι πολύ ενδιαφέρουσες, καθώς είναι μια σημαντική πηγή προβληματισμού και γνώσης. Ελπίζω να τις βρείτε και εσείς εξ ίσου ενδιαφέρουσες!


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: